Kijów, 6-8 kwietnia: Sztuka po końcu świata

Sztuka dawno przywykła do idei swego końca. Ale co ma zrobić w sytuacji, gdy nastaje koniec świata?


Masowa fantazja o apokalipsie, która ma nadejść już w tym roku, nie dawno nabyła niespodziewanego politycznego znaczenia. Coraz więcej ludzi przekonuje się, że świat, w którym żyjemy, musi nareszcie odejść w niebyt. Oszałamiający krach światowego finansowego kapitalizmu i ogólnoświatowe przejawy masowego sprzeciwu świadczą o tym, że świat zbudowany na nieograniczonej konsumpcji leży już na łożu śmierci. Nie można czekać aż ten system ostatecznie się rozpadnie, aż nastanie „koniec świata”. Trzeba tworzyć nowy świat, który przyjdzie po nadchodzącej apokalipsie.


Utopijna tradycja artystycznego wymyślania społeczeństwa na nowo staje się polityczną koniecznością. Właśnie dlatego w trakcie platformy dyskusyjnej Pierwszego Kijowskiego Biennale o kształt przyszłego społeczeństwa będą sprzeczać się nie zawodowi politycy, ekonomiści i prawnicy, ale artyści, filozofowie, aktywiści i teoretycy. Proponujemy wyobrażenie sobie i opisanie naszego wspólnego świata „po końcu świata”, ze szczególnym zwróceniem uwagi na rolę, jaką ma w nim odegrać sztuka. Upadek neokapitalistycznego społeczeństwa, którego jesteśmy świadkami, nieuchronnie obróci w gruz zasady funkcjonowania współczesnego systemu sztuki z jej logiką innowacji i postindustrialnej niematerialnej praktyki, z jej dekadenckim duchem sprzeciwu i krytycznym stanowiskiem, które lekko poddaje się udomowieniu. Jednocześnie sztuka zachowuje swoją bezcenną zdolność przewidywania horyzontów niepewnej przyszłości, definiowania kierunku zmian tego, co możliwe.


Krach symbolicznego porządku, który nastał wraz z końcem ZSRR, można porównać z upadkiem systemu globalnego neokapitalizmu. Właśnie dlatego dzisiaj postradzieckie doświadczenie staje się szczególnie ważne w ogólnoświatowym kontekście. Światu grozi coś podobnego, ale niesie to za sobą jeszcze większe zagrożenia.



6 – 8 kwietnia, piątek – niedziela

Mystećkyj Arsenał, ul. Ławrska 12, Kijów  

  

 PROGRAM 

  

6 kwietnia, piątek

  

18.00 – Słowo wstępne (Jekaterina Diegot, Natalia Zabołotna)

18.30 – Zygmunt Bauman, „Życie w czasach bezkrólewia” 

20.00 – dyskusja z udziałem Zygmunta Baumana, Wasyla Czerepanyna, Sławomira Sierakowskiego

  

7 kwietnia, sobota

  

Pierwsza sesja

11.00 – Boris Buden, „Sztuka po końcu społeczeństwa”;

12.00 – Sebastian Cichocki, „Dematerializacja/anihilacja sztuki w latach sześćdziesiątych XX wieku”;

13.00 – Maria Hlavajova: „Odczynić sztukę współczesną: kilka drobnych uwag z «byłego Zachodu»”;

14.00 – podsumowanie sesji.

  

Druga sesja

17.00 – dyskusja panelowa „Koniec świata we współczesnych debatach socjologicznych”. Uczestnicy: Zygmunt Bauman, Boris Buden, Aleksandra Kania, Sławomir Sierakowski. Moderacja: Wasyl Czerepanyn 

  

8 kwietnia, niedziela

  

Trzecia sesja

11.00 – Gerald Rauning: „Sztuka istnienia i molekularna rewolucja”;

12.00 – Oksana Timofiejewa: „Artystyczne zwierzę”;

13.00 – podsumowanie sesji.

  

Czwarta sesja

15.00 – Ilja Budrajtskis: „Kiedy zaczyna się historia rewolucji?”;

16.00 – Artem Magun: „Sens pierestrojki i jej współczesne znaczenie”;

17.00 – podsumowanie sesji.

  

Piąta sesja

18.00 – Wasyl Czerepanyn: „Sztuka, wiedza i polityka po końcu świata”;

19.00 – dyskusja podsumowująca „Po artystycznej wolności”. Uczestnicy: Ilja Budrajtskis, Łesia Kulczynska, Ołeksij Radynski, Gerald Rauning, Oksana Timofiejewa.

  

  

Na podobny temat

Open all references in tabs: [1 – 5]